smallyellowfish

Friends from abroad

20/05/2006

Πέτυχα τον Chris σήμερα στον messenger. Ο Chris ήταν ένας από τους πολύ καλούς μου φίλους όταν ζούσα στο Λονδίνο και αυτό που πάντα με συγκινεί είναι ότι παρόλο που έχω να τον δω γύρω στα 4 χρόνια, μιλάμε λες και είμασταν έξω χθες το βράδυ και πίναμε μπύρες παρέα.

Ο πρώτος που γνώρισα από την παρέα ήταν ο James, ο οποίος ήταν συμφοιτητής μου στο πανεπιστήμιο και γουστάραμε τον ίδιο τύπο. Μεσολάβησε για να βρω την πρώτη μου δουλειά στο Λονδίνο και αργότερα γίναμε συγκάτοικοι για ένα χρόνο σε ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα στο West Hampstead. Γνώρισα όλη την παρέα του, τον Chris, την Nikki, την Catherine, την Rachel, και πολλούς άλλους που πηγαινοερχόντουσαν. Με δέχτηκαν και με έκαναν να νιώθω πάντα πολύ άνετα μαζί τους και ας ήμουν η μόνη ξένη στην παρέα. Πήγαμε μαζί εκδρομές και ταξίδια και περνάγαμε πάντα super.

Ακούω συχνά από ανθρώπους εδώ στην Ελλάδα ότι οι Άγγλοι είναι ξενέρωτοι και κρύοι. Η δική μου εμπειρία με τους Άγγλους λέει ότι είναι πολύ άνετοι και ανοιχτοί άνθρωποι. Ίσως πέτυχα και εγώ σε καλό δείγμα μα οι συγκεκριμένοι είχαν τον τρόπο τους να κάνουν τα πάντα απλά και σταράτα. Δεν υπήρχαν λυκοφιλίες και λόγια πίσω από την πλάτη σου. Αν είχαν κάτι να σου πουν στο έλεγαν με έναν πολύ έντιμο και φιλικό τρόπο.

Μου λείπει αυτή η παρέα, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο από το Λονδίνο. Χαίρομαι που τους ακούω ότι περνάνε ακόμη μαζί τις ώρες τους και που είναι τόσο δεμένοι. Με ρωτάνε συνέχεια πότε θα γυρίσω πίσω και μακάρι να είχα μια απάντηση να τους δώσω. Θα ήθελα πάρα πολύ να τους ξαναδώ. Ίσως θα έπρεπε να το κανονίσω και να είμαι εκεί του χρόνου τον Μάϊο για την καθιερωμένη εκδρομή στην Ουαλία.

Guys, if you are reading this, I know you havent understood a single word so far (other that your names - so you know I am talking about you), what I am saying is that I miss you loads and I’ll do my best to be there soon. Take care…

Αγαπητό ημερολόγιο