smallyellowfish

Σαββατοκύριακα

4/06/2006

Είπα να μην ανοίξω computer αυτό το ΣΚ για να δώσω μια ευκαιρία στο δεξί χέρι μου να ξεκουραστεί. Από τότε που έβαλα adsl στο σπίτι άρχισε να πονάει και φαντάζομαι ότι περα από τις πολλές ώρες που περνάω κάθε μέρα με ένα ποντίκι στο χέρι (τις καθημερινές φτάνω αισίως τις 12!) φταίει και το άβολο - αλλά κομμάτι με χαρακτήρα - γραφείο μου. Είναι πολύ παλιό, το είχα βρει στο δρόμο όταν έμενα στο Windsor και το έφερα μαζί μου όταν γύρισα Ελλάδα. Είναι μάλλον από την εποχή που οι άνθρωποι ήταν κοντοί και - φαντάζομαι - δεν ήταν πρέπον να κάθονται σταυροπόδι, οπότε δεν έχει αρκετό χώρο για τα πόδια μου και καμπουριάζω για να φτάσω το ποντίκι.

Anyways, εκμεταλευόμενη την ανοιχτή πρόσκληση για κολύμπι στην πισίνα πήρα την αστραπή μου (scooter) και κατευθύνθηκα προς την εξοχή. Στον δρόμο σκεφτόμουν την εποχή που τα σαββατοκύριακα μου ήταν καλύτερα από τις καθημερινές μου. Με φίλους, παρέες, εξόδους. Δεν ξέρω αν φταίει η ηλικία (32+) ή η δουλειά που παίρνει πολύ ενέργεια αλλά πλέον έχω τάση απομόνωσης τα σαββατοκύριακα. Μου αρέσει να περνάω χρόνο μόνη μου και να τεμπελιάζω. Να κάνω τίποτα. Έχει τύχει να μην μιλήσω σε άνθρωπο δυό μέρες. Με βοηθάει με τις σκέψεις μου η σιωπή. Μέχρι να έρθει η Δευτέρα και να ξαναμπώ στο trip του κοινωνικού όντος…

Υ.Γ. Εννοείται ότι μόνο 24 ώρες άντεξα και με το που μπήκε η Κυριακή, νά ‘μαι πάλι με το ποντίκι στο χέρι…

Αγαπητό ημερολόγιο