smallyellowfish

Synchronicity

4/09/2006

Πόσο εύκολο είναι να είμαστε ευτυχισμένοι και ταυτόχρονα πόσο δύσκολο. Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω αυτά που ζητάς χωρίς να χάσω αυτά που ζητάω εγώ. Και είναι ειρωνία της τύχης που αυτό που θες εσύ τώρα είναι αυτό που ήθελα εγώ πριν από λίγο. Τι άλλαξε, ρωτάς. Και δεν ξέρω από που να αρχίσω να σου λέω. Αν το σκεφτείς, αυτό ήταν πάντα το πρόβλημα μας, μη συγχρονισμός. Δεν είναι πως δεν προσπαθήσαμε. Και εσύ και εγώ αλλάξαμε πολλά στους εαυτούς μας για να φτάσουμε μέχρι εδώ. Τόσα πολλά που τώρα βρεθήκαμε πάλι σε αντίθετες όχθες, εσύ στην δικιά μου και εγώ στην δικιά σου.

Δεν ξέρω που θα πάει αυτό, αν θα ανταμώσουμε κάποια στιγμή στην μέση του ποταμού, πάνω σε μια ξύλινη γέφυρα να χαζεύουμε την πορεία του νερού ή αν θα μας παρασύρουν τα κύματα και βρεθούμε τελικά πιο μακρυά από εκεί που ξεκινήσαμε. Αυτό που ξέρω είναι πως για πολύ καιρό τώρα ήσουν το μόνο σίγουρο πράγμα στην ζωή μου και με πονάει να σε βλέπω έτσι στεναχωρημένο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου αλλοιώνονται από την θλίψη και το άλλοτε χαμογελαστό μουτράκι σου είναι σκοτεινό και ταλαιπωρημένο.

Ξέρω δεν σου φτάνουν αυτά που σου δίνω τώρα. Λες ότι έχασες άλλη μια ευκαιρία στη ζωή σου. Εγώ βλέπω ότι έχεις πολλές άλλες. Αφοσιώσου σε αυτά που έχεις και άσε τα άλλα για όταν έρθει η ώρα τους. Είναι όλα θέμα στιγμής. Να είσαι στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή. Φτάσε λοιπόν στο σημείο και περίμενε την στιγμή, δεν θα αργήσει, one way or another…

Αγαπητό ημερολόγιο