smallyellowfish

Συγνώμη μεγάλο ψάρι…

10/09/2006

Μια φίλη μου, μου έδωσε χθες 4 μεγάλα ψάρια, μου είπε το είδος αλλά εμένα προσωπικά μου αρκεί ο τίτλος μεγάλο ψάρι, νομίζω λαβράκι αλλά δεν παίρνω και όρκο. Η φίλη μου αυτή δουλεύει σε ιχθυοκαλλιέργεια ή κάτι τέτοιο (μπορεί να είμαι ψάρι ζωδιακά αλλά για τα αληθινά ψάρια το μόνο που ξέρω είναι τι να τα κάνω αφού μου τα σερβίρουν ζεστά σε ένα πιάτο) και μου είπε λοιπόν ότι είναι φρέσκα, τα βγάλαν το απόγευμα και να τα φτιάξω στο γκριλ την επόμενη μέρα. Είπα οκ και τα πήρα έχοντας στο μυαλό μου ότι θα πήγαινα στους γονείς μου, οπότε η μαμά θα τα καθάριζε, ο μπαμπάς θα τα έψηνε και εγώ θα τα έτρωγα.

Αλλαγή σχεδίων όμως την επόμενη μέρα και δεν πήγα την καθιερωμένη Κυριακάτικη επίσκεψη. Ξεκίνησα να καθαρίζω το σπίτι έχοντας συχνά στο μυαλό μου, τα 4 ψάρια που περίμεναν στο ψυγείο για να καθαριστούν και να φαγωθούν ή να πάνε κατάψυξη. Anyways, αφού πήγε 5 το απόγευμα και η πείνα κόντευε να με γονατίσει, λέω, οκ, θα το κάνω, πόσο δύσκολο θα είναι να ξεκοιλιάσεις ένα ψάρι? Έχω δει τον μπαμπά μου να το κάνει, θα κάνω και εγώ ότι θυμάμαι.

Παίρνω λοιπόν το πρώτο τυχερό στα χέρια μου προσπαθώντας να διώξω από το μυαλό μου ανόητα θρίλερ με ψάρια-δολοφόνους που ζωντανεύουν από την ψύξη (ξέρω δεν υπάρχει τέτοιο έργο, αλλά γι’αυτό αποφεύγω τα θρίλερ, έχω καλπάζουσα φαντασία). Παίρνω και το μαχαίρι στα χέρια και προσπαθώ να βρω ένα άνοιγμα κάτω από την κοιλιά. Προφανώς το έκανα τελείως λάθος γιατί όσο και αν πίεζα το μαχαίρι να μπει στο ψάρι δεν κατάφερνα το παραμικρό άνοιγμα. Εντωμεταξύ το ψάρι να γλυστράει σαν τρελό και η φάτσα μου να έχει παραμορφωθεί από την αηδία. Άρχισα να πιέζω πιο σκληρά όταν ξαφνικά η σάρκα υποχώρησε, αχα!! το πετύχαμε λέω.

Το επόμενο στάδιο που θυμάμαι είναι ότι πρέπει να βάλεις δάκτυλο και να τραβήξεις τα έντερα έξω. Ιουουουου!! Το έκανα με το μαχαίρι τελικά και όλη την ώρα ζητούσα συγνώμη από το ψάρι γιατί ήξερα ότι βασάνιζα το άψυχο κορμί του (δεν μπορεί να είναι καλό κάρμα αυτό). Μετά άρχισα να ξύνω τα λέπια και θυμήθηκα την γιαγιά μου που πολλές φορές είχε λέπια στα μαλλιά, τώρα κατάλαβα, τα άτιμα πετάγονται προς όλες τις κατευθύνσεις χωρίς προειδοποίηση, ευτυχώς που φοράω γυαλιά γιατί μπορεί να είχα χάσει και κανένα μάτι.

Μη σας τα πολυλογώ, έβαλα το ψάρι στο γκριλ, με λαδάκι, πιπέρι και ρίγανη και μετά από κανένα μισάωρο που ήταν έτοιμο το άνοιξα και ανακάλυψα ότι τελικά δεν το είχα καθαρίσει καθόλου!! Ήταν όλα ακόμη μέσα, έντερα, συκώτι και κάτι άλλα που δεν ξέρω τι είναι. Όχι πως αυτό με σταμάτησε από το να το φάω, είχε πάει 6 εντωμεταξύ και ήμουν νυστική όλη μέρα, απλά μάλλον τελικά πέταξα λίγο παραπάνω από ότι θα έπρεπε, μόνο και μόνο για να είμαι σίγουρη ότι δεν έτρωγα κάτι που δεν έπρεπε. Και βγήκε πολύ νόστιμο τελικά, το περιέλουσα και με λαδολέμονο και ακόμη γλύφω τα δάκτυλα μου.

Τα άλλα 3 τα έβαλα ακαθάριστα στην κατάψυξη, το ξέρω δεν θα έπρεπε, αλλά δεν άντεχα να το ξανακάνω αυτό. Και μετά σκέφτηκα, δεν μπορεί, θα υπάρχει Online οδηγός καθαρίσματος ψαριών, και indeed, βρήκα αυτό αυτό, μακάρι να το είχα σκεφτεί νωρίτερα…

Τουλάχιστον έχω άλλα 3 να κάνω εξάσκηση, εκτός και αν μετά από αυτό το post προσφερθεί η μαμά μου να τα καθαρίσει, ε? μανούλα? μου? θα μου τα καθαρίσεις? ε? ε?

Αγαπητό ημερολόγιο