smallyellowfish

Work more, play more

23/01/2007

Έχω πήξει στην δουλειά, και όταν λέμε έχω πήξει εννοώ πως πλέον κοιμάμαι λιγότερο από 7 ώρες την ημέρα - όσοι με ξέρουν μπορούν να βεβαιώσουν ότι αυτό είναι ανήκουστο!

Αυτό που έχω αρχίσει και ψιλιάζομαι είναι πως τελικά για να κρατηθεί σώας τα φρένας κάποιος που δουλεύει καθημερινά 12ώρο, πρέπει να κάνει περισσότερα και όχι λιγότερα. Και εξηγούμαι: περισσότερα πράγματα που τον ευχαριστούν όπως χόμπυς, βόλτες και τέτοια. Δεν έχει νόημα στο τέλος μιας κουραστικής μέρας να αποχαυνωθώ μπροστά στην τηλεόραση - άσε που αυτήν την έκοψα όταν έβαλα adsl στο σπίτι. Γιατί να ανοίξω ελληνική τηλεόραση? Για να δω την Μαρία την άσχημη που είναι ότι πιο άθλιο έχω αντικρίσει ή για να περιμένω τον δεύτερο κύκλο Lost όταν στας Αμέρικας έχουν φτάσει στην μέση του τρίτου? Μην σας πω ότι ανακάλυψα και το Prison Break και λιώνω για τον Wenworth (αχ, βαχ!)

Anyways, ξέφυγα, αυτό που θέλω να πω είναι ότι συνεχίζω ακάθεκτη να πλέκω, να πηγαίνω σε knitting meeting κάθε Πέμπτη no matter what, να κάνω yoga, να βγαίνω με φίλες μου και να κάνω βόλτες στην εξοχή του Πολυδενδρίου παρόλο που και τα δευτερόλεπτα μου είναι πολύτιμα. Και παρόλη την κούραση, όταν πέφτει το ταλαίπωρο κορμάκι μου στο κρεβάτι, νιώθω αγαλίαση που εκμεταλεύτηκα άλλη μια μέρα.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ετοιμάζουμε και ένα προσωπικό site για το οποίο είμαι πολύ ενθουσιασμένη αλλά δεν μπορώ να σας πω ακόμη τίποτα, σύντομα όμως…

Αγαπητό ημερολόγιο