Άρθρα στη κατηγορία 'Αγαπητό ημερολόγιο'
Για όσους δεν τον ξέρουν, ο Dan Millman ξεκίνησε την συγγραφική του καριέρα με το “The Way of the Peaceful Warrior” ή αλλιώς “Ο Δρόμος του Ειρηνικού Πολεμιστή”. Διάβασα αυτό το βιβλίο πριν αρκετά χρόνια (νομίζω πριν το 2000), μια περίοδο που ψαχνόμουν και ανακάλυπτα εναλλακτικές στάσεις ζωής. Το συγκεκριμένο βιβλίο μου είχε κάνει εντύπωση και τελικά κατέληξα να διαβάσω τα περισσότερα βιβλία του Millman και να τον κατατάξω στους αγαπημένους μου συγγραφείς.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα τον γνώριζα ή ότι θα είχα κάποια επαφή μαζί του, και έτσι κατενθουσιάστηκα όταν διάβασα πριν από λίγο καιρό ότι θα ήταν στην Ελλάδα στις 29 Σεπτεμβρίου 2007 για ένα ολοήμερο σεμινάριο στα Village Cinemas στο Mall. Πέρασα λοιπόν από το Mall για να ρωτήσω περισσότερες πληροφορίες (αλλά και για να κάνω βόλτα στα μαγαζιά - αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Anyways, το σεμινάριο διοργανώνει η Prothesis Events, αλλά θεωρώ υπερβολικό το κόστος συμμετοχής το οποίο ανέρχεται στα 300 ευρώ + ΦΠΑ!
Υποτίθεται ότι είναι ένα σεμινάριο που έρχεται να εμψυχώσει τους συμμετέχοντες και να τους βοηθήσει στο να ζουν καλύτερα, αλλά μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι που πραγματικά χρειάζονται ένα τέτοιο σεμινάριο, δεν μπορούν να διαθέσουν τόσα λεφτά για μία μέρα. Χωρίς να το πολυσκεφτώ έστειλα ένα email στον Dan ακολουθώντας τον σύνδεσμο από το site του και με πολύ χαρά έλαβα την επόμενη μέρα την απαντησή του. Αυτό που με χαροποίησε κυρίως είναι ότι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου και πήρε τον χρόνο να μου μιλήσει. Ανέφερε ότι θα προωθούσε το mail μου στους διοργανωτές μήπως μπορούσαν να δώσουν κάποια δωρεάν εισιτήρια σε μερικούς τυχερούς, αλλά αυτό έγινε πριν από 2 εβδομάδες και δεν το βλέπω οι διοργανωτές να πολυασχοληθούν.
Θα ήθελα πολύ να πάω να σας πω την αλήθεια, και ελπίζω ακόμη ότι οι διοργανωτές κάτι θα κάνουν για μένα … ε? καταπληκτικοί διοργανωτές? τι λέτε? … ε?
UPDATE: Απ’ότι φαίνεται ενήργησε ο δαίμων του spam και δεν έλαβα ποτέ το πρώτο email που μου έστειλαν οι διοργανωτές, πήρα όμως το δεύτερο και θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη αν τους εξέθεσα εδώ, δεν ήταν η πρόθεσή μου.
20/09/2007
Η τετράχρονη Μελίνα ήρθε με την μητέρα της Emily Mack στην Ελλάδα για να επισκεφτεί τον πατέρα της Σωτήρη. Η σχέση της Emily και του Σωτήρη είχε διαλύσει λίγο πριν την γέννηση της μικρής, παρ’όλα αυτά η Εmily ήθελε η κόρη της να γνωρίσει τον πατέρα της αλλά και να περνάει καιρό μαζί του.
Δυστυχώς, ο Σωτήρης έκρινε καλό να κρατήσει με την βία την Μελίνα κοντά του, κρύβωντας την από την μητέρα της. Αυτό έγινε στις 29 Ιουνίου 2007 και ακόμη η Emily δεν έχει καταφέρει να πάρει την Μελίνα κοντά της, παρόλο που έχει την πλήρη κηδεμονία.
Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία όπως την αφηγείτε η Emily. Εάν γνωρίζετε κάποιον που μπορεί να βοηθήσει ή που να έχει περάσει παρόμοιες καταστάσεις παρακαλώ αφήστε ένα μήνυμα. Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τα ψυχολογικά τραύματα που βιώνει αυτό το μικρό κοριτσάκι εκεί έξω…
12/09/2007
Θα τα έχετε ήδη ακούσει τα σχόλια για την χθεσινή συναυλία του George Michael. Ήταν πολύ καλό το show που παρουσίασε, αν και να πω την αλήθεια μου στο Α’ μέρος ψιλοβαρέθηκα, μιας και είπε τα καινούργια τραγούδια του (είμαι από τους old fans που πέρασαν την εφηβεία την εποχή των Wham!), τα οποία δεν ήξερα και μου φαινόντουσαν όλα ίδια.
Το Β’ μέρος ήταν σαφέστατα πιο δυνατό με πολύ χορό και αποκορύφωμα το Freedom, το οποίο έκλεισε την συναυλία και όπου έγινε πραγματικά ΧΑΜΟΣ (δεν χρειαζόταν να ανοίξει το στόμα του, το τραγουδάγαμε όλοι εμείς από κάτω!). Το άλλο αγαπημένο μου ήταν το Careless Whispers το οποίο το είπε στο πρώτο come back (έκανε 3) και ήταν πραγματικά απίστευτο.
All in all, περάσαμε καλά, ο Γιωργάκης τραγούδησε 2 γεμάτες ώρες (που έκανε το εισιτήριο των 50 ευρώ να αξίζει τα λεφτά του). Το μεγάλο ξενέρωμα το φάγαμε στο γυρισμό, όπου φτάσαμε στον σταθμό της Ειρήνης στις 00:57 (το τελευταίο τρένο ήταν λέει στις 00:56) και είχε παραταχθεί διμοιρία των ΜΑΤ (!) για να μας σταματήσει από το ανέβουμε στις πλατφόρμες γιατί ο σταθμός είχε κλείσει.
Και, δύο πράγματα με ενοχλούν, το πρώτο ότι η διοργανώτρια εταιρία στο site της, μας πρότεινε να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς να έχει πάρει τα μέτρα της ώστε να γυρίσουμε όλοι με αυτά - το αντίο μας το είπε ο GM στις 00:30, δίνοντας σε χιλιάδες ανθρώπους μόνο 26 λεπτά για να περπατήσουμε μέχρι τον σταθμό, η οποία απόσταση παίρνει ήδη 15 λεπτά όταν δεν έχεις και τόσο κόσμο που πρέπει να βγει από ένα στάδιο και να περάσει από το ελάχιστο άνοιγμα που είχαν αφήσει οι σουβλακο και μπλουζο πωλητές (αλήθεια, τι ήταν τούτο?). Με λίγα λόγια, είτε έβλεπες όλη τη συναυλία και έβγαινες στην Κηφισίας με τα πόδια (μας πήρε μία ώρα) είτε έχανες τα πιο ωραία τραγούδια για να προλάβεις το τελευταίο τρένο.
Και, το δεύτερο που με ενοχλεί είναι ότι ο ΗΣΑΠ γνώριζε για την συναυλία (είχαν ήδη καλέσει τα ΜΑΤ - καλά αυτό είναι άλλο απίστευτο, ότι έφεραν τα ΜΑΤ για να τα βάλουν με τους οπαδούς του GM - οι μισοί από εμάς φοράγαμε πολύ ψηλά τακούνια για τέτοιου είδους αντιπαράθεση) και αντί να βάλει 2 τρένα παραπάνω, προτίμησε να καταφύγει στην λύση των μπάτσων. Πραγματικά νομίζω σαν φορολογούμενους πιο πολύ μου στοίχισε η παρουσία των ΜΑΤ εκεί παρά τα 2 επιπλέον τρένα.
(By the way, μου ήρθε και επιχειρηματική ιδέα εκεί, πες ότι το γνώριζες αυτό και είχες φέρει 3-4 πούλμαν για να πάνε τον κόσμο στην Κηφισίας για ταξί ή λεωφορείο, δεν θα μπορύσες άνετα να χρεώσεις 5 ευρώ για αυτό? Εγώ θα τα έδινα πάντως γιατί μετά από 3 ώρες όρθια και χοροπηδώντας σιγά την δύναμη που είχα για περπάτημα, μη σου πω και 10 ευρώ έδινα - είπαμε εφηβεία και Wham, κάντε τον υπολογισμό να καταλάβετε ότι δεν αντέχω πια…)
Αυτά τα ολίγα από τον Γιώργο τον Μιχαήλ, να είναι καλά το παιδί να μας ξανάρθει γιατί μας άρεσε!
27/07/2007
Αγαπητέ μας sysadmin,
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!
:-)
27/07/2007
Δεν θα πω την ηλικία σου online, μην ανυσηχείς!!
Χρόνια πολλά και καλά λοιπόν, ότι ποθείς και αγαπάς.
φιλιά
η κόρη
:-)
1/06/2007
1/06/2007
Όχι, δεν πέρασα καλά φέτος το Πάσχα…
Τη Μεγάλη εβδομάδα κάναμε μετακόμιση στο γραφείο και ότι μπορούσε να πάει στραβά, πήγε. Έμειναν 3 μέρες για να ξεκουραστώ, όπου από το άγχος και την κούραση μάλλον έπιασα ιό στο στομάχι με αποτέλεσμα να περάσω αρκετές ώρες στην τουαλέτα (δεν θέλετε άλλες λεπτομέρειες το ξέρω) και on top of that, προσωπικές καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσω αλλά πραγματικά δεν βρίσκω την ενέργεια…
Ευτυχώς που υπάρχουν και κάτι τέτοια και έσκασε λίγο το χειλάκι μου (κάντε browse σε όλα τα υπέροχα κομμάτια).
8/04/2007
Αν μου έλεγε κάποιος ένα χρόνο πριν ότι κάποτε θα έπαιρνα email από την μαμά μου θα γέλαγα. Σήμερα, ένα χρονό μετά, όχι μόνο παίρνω email, αλλά και requests:
Μπράβο ρε μάνα, μ’αρέσει που δεν το φοβάσαι!
24/01/2007
Έχω πήξει στην δουλειά, και όταν λέμε έχω πήξει εννοώ πως πλέον κοιμάμαι λιγότερο από 7 ώρες την ημέρα - όσοι με ξέρουν μπορούν να βεβαιώσουν ότι αυτό είναι ανήκουστο!
Αυτό που έχω αρχίσει και ψιλιάζομαι είναι πως τελικά για να κρατηθεί σώας τα φρένας κάποιος που δουλεύει καθημερινά 12ώρο, πρέπει να κάνει περισσότερα και όχι λιγότερα. Και εξηγούμαι: περισσότερα πράγματα που τον ευχαριστούν όπως χόμπυς, βόλτες και τέτοια. Δεν έχει νόημα στο τέλος μιας κουραστικής μέρας να αποχαυνωθώ μπροστά στην τηλεόραση - άσε που αυτήν την έκοψα όταν έβαλα adsl στο σπίτι. Γιατί να ανοίξω ελληνική τηλεόραση? Για να δω την Μαρία την άσχημη που είναι ότι πιο άθλιο έχω αντικρίσει ή για να περιμένω τον δεύτερο κύκλο Lost όταν στας Αμέρικας έχουν φτάσει στην μέση του τρίτου? Μην σας πω ότι ανακάλυψα και το Prison Break και λιώνω για τον Wenworth (αχ, βαχ!)
Anyways, ξέφυγα, αυτό που θέλω να πω είναι ότι συνεχίζω ακάθεκτη να πλέκω, να πηγαίνω σε knitting meeting κάθε Πέμπτη no matter what, να κάνω yoga, να βγαίνω με φίλες μου και να κάνω βόλτες στην εξοχή του Πολυδενδρίου παρόλο που και τα δευτερόλεπτα μου είναι πολύτιμα. Και παρόλη την κούραση, όταν πέφτει το ταλαίπωρο κορμάκι μου στο κρεβάτι, νιώθω αγαλίαση που εκμεταλεύτηκα άλλη μια μέρα.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ετοιμάζουμε και ένα προσωπικό site για το οποίο είμαι πολύ ενθουσιασμένη αλλά δεν μπορώ να σας πω ακόμη τίποτα, σύντομα όμως…
23/01/2007
Πολύ καλή χρονιά σε όλους. Πολλά άλλαξαν τον τελευταίο μήνα, ζούσα μια μικρή σαπουνόπερα με όλες τις διεργασίες στην δουλειά, το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι ότι η εταιρία μου (ON N UP) ψάχνει έναν καλό προγραμματιστή με τα παρακάτω προσόντα:
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Chief Programmer, από εταιρία υπηρεσιών διαδικτύου με μεγάλο πελατολόγιο. Απαραίτητες γνώσεις PHP, MySQL, AJAX, Javascript, Apache, καλά Αγγλικά. Επιθυμητές γνώσεις Java, ActionScript. Στρατιωτικές υποχρεώσεις εκπληρωμένες, προϋπηρεσία τουλάχιστον 3 ετών, διαθεσιμότητα από αρχές Ιανουαρίου 2007. Μισθός και bonus. Βιογραφικά στο e-mail: jobs.onnup@gmail.com.
Εάν έχετε τα παραπάνω ή αν γνωρίζετε κάποιον που τα έχει, πείτε του να στείλει ένα βιογραφικό, προσφέρουμε καλό εργασιακό περιβάλλον με λογικές ώρες και ενδιαφέρουσες δουλειές.
Τα κουτσομπολιά μου θα σας τα πω πιο μετά 
4/01/2007
Προηγούμενα Άρθρα