smallyellowfish

Βροχή

Ξεκίνησε μια λυτρωτική βροχή, βγείτε στα μπαλκόνια και μυρίστε το χώμα, τώρα πριν σταματήσει…

1 Σχόλιο 18/09/2006

Yoga Time

Όσοι από εσάς θα θέλατε να δοκιμάσετε ένα yoga class, μπορείτε να πάρετε μέρος σε ένα από τα προγράμματα γνωριμίας που διοργανώνει το Yoga Studio Maroussi μέσα στον Σεπτέμβρη. More info εδώ.

Πρόσθεσε σχόλιο 16/09/2006

Πρωινά Τηλέφωνα

Παρασκευή πρωί, 9 η ώρα χτυπάει το κινητό. Νούμερο με απόκρυψη.
- Παρακαλώ?
- Η Τάδε Ταδοπούλου?
- Τάδε Τασοπούλου, λέγεται
- Η Τάδε Τασοπούλου?
(Ναι το είπαμε αυτό, παρακάτω?)

- Με λένε Έτσι και Έτσι, σας τηλεφωνώ από την Μεγάλη Τράπεζα της Ελλάδος, σας ενδιαφέρει το Έτσι πακέτο μας?
- Θα αστιεύεστε! Με πήρατε στο κινητό στις 9 η ώρα το πρωί για να μου πουλήσετε κάτι?
- Δεν είναι κατάλληλη ώρα? Να σας ξαναπάρω κάποια άλλη στιγμή?
- Να μην με ξαναπάρετε ποτέ, απορώ που βρήκατε το νούμερο μου! Να με σβήσετε από την λίστα σας και να μην με ξαναπάρετε ποτέ.
- Μάλιστα, ευχαριστώ
- Παρακαλώ.

20 λεπτά αργότερα κτυπάει το τηλέφωνο της δουλειάς.
- Η Τάδε Τασοπούλου?
- Μάλιστα.
- Ονομάζομαι Έτσι και Αλλιώς, ήθελα να ρωτήσω εάν είστε ευχαριστημένοι από την εταιρική παρουσία σας στο internet γιατί μπορούμε να σας βοηθήσουμε.
- Εμ, ξέρετε με τι ασχολείται η εταιρία μου?
- Όχι ακριβώς
- Υπηρεσίες Διαδικτύου και Διαφήμισης, εν ολίγοις φτιάχνουμε site.
- Μάλιστα…

2 άχρηστα τηλεφωνήματα, 10 λεπτά χαμένου χρόνου…

άντε καλημέρα

1 Σχόλιο 16/09/2006

Quote

“Ολοένα περισσότερο πείθομαι ότι οι άνθρωποι τελικά κάνουν αυτό που πραγματικά θέλουν. Και ας φαίνεται ότι παρασύρονται ή βαδίζουν στα τυφλά ή παλεύουν με αποφάσεις ή κάνουν τυχαίες επιλογές. Κάθε άλλο, ανοίγουν δρόμο μέχρι να φτάσουν εκεί που θέλουν.”

Carol Shields στο βιβλίο “Δημοκρατία του έρωτα”

2 Σχόλια 11/09/2006

Συγνώμη μεγάλο ψάρι…

Μια φίλη μου, μου έδωσε χθες 4 μεγάλα ψάρια, μου είπε το είδος αλλά εμένα προσωπικά μου αρκεί ο τίτλος μεγάλο ψάρι, νομίζω λαβράκι αλλά δεν παίρνω και όρκο. Η φίλη μου αυτή δουλεύει σε ιχθυοκαλλιέργεια ή κάτι τέτοιο (μπορεί να είμαι ψάρι ζωδιακά αλλά για τα αληθινά ψάρια το μόνο που ξέρω είναι τι να τα κάνω αφού μου τα σερβίρουν ζεστά σε ένα πιάτο) και μου είπε λοιπόν ότι είναι φρέσκα, τα βγάλαν το απόγευμα και να τα φτιάξω στο γκριλ την επόμενη μέρα. Είπα οκ και τα πήρα έχοντας στο μυαλό μου ότι θα πήγαινα στους γονείς μου, οπότε η μαμά θα τα καθάριζε, ο μπαμπάς θα τα έψηνε και εγώ θα τα έτρωγα.

Αλλαγή σχεδίων όμως την επόμενη μέρα και δεν πήγα την καθιερωμένη Κυριακάτικη επίσκεψη. Ξεκίνησα να καθαρίζω το σπίτι έχοντας συχνά στο μυαλό μου, τα 4 ψάρια που περίμεναν στο ψυγείο για να καθαριστούν και να φαγωθούν ή να πάνε κατάψυξη. Anyways, αφού πήγε 5 το απόγευμα και η πείνα κόντευε να με γονατίσει, λέω, οκ, θα το κάνω, πόσο δύσκολο θα είναι να ξεκοιλιάσεις ένα ψάρι? Έχω δει τον μπαμπά μου να το κάνει, θα κάνω και εγώ ότι θυμάμαι.

Παίρνω λοιπόν το πρώτο τυχερό στα χέρια μου προσπαθώντας να διώξω από το μυαλό μου ανόητα θρίλερ με ψάρια-δολοφόνους που ζωντανεύουν από την ψύξη (ξέρω δεν υπάρχει τέτοιο έργο, αλλά γι’αυτό αποφεύγω τα θρίλερ, έχω καλπάζουσα φαντασία). Παίρνω και το μαχαίρι στα χέρια και προσπαθώ να βρω ένα άνοιγμα κάτω από την κοιλιά. Προφανώς το έκανα τελείως λάθος γιατί όσο και αν πίεζα το μαχαίρι να μπει στο ψάρι δεν κατάφερνα το παραμικρό άνοιγμα. Εντωμεταξύ το ψάρι να γλυστράει σαν τρελό και η φάτσα μου να έχει παραμορφωθεί από την αηδία. Άρχισα να πιέζω πιο σκληρά όταν ξαφνικά η σάρκα υποχώρησε, αχα!! το πετύχαμε λέω.

Το επόμενο στάδιο που θυμάμαι είναι ότι πρέπει να βάλεις δάκτυλο και να τραβήξεις τα έντερα έξω. Ιουουουου!! Το έκανα με το μαχαίρι τελικά και όλη την ώρα ζητούσα συγνώμη από το ψάρι γιατί ήξερα ότι βασάνιζα το άψυχο κορμί του (δεν μπορεί να είναι καλό κάρμα αυτό). Μετά άρχισα να ξύνω τα λέπια και θυμήθηκα την γιαγιά μου που πολλές φορές είχε λέπια στα μαλλιά, τώρα κατάλαβα, τα άτιμα πετάγονται προς όλες τις κατευθύνσεις χωρίς προειδοποίηση, ευτυχώς που φοράω γυαλιά γιατί μπορεί να είχα χάσει και κανένα μάτι.

Μη σας τα πολυλογώ, έβαλα το ψάρι στο γκριλ, με λαδάκι, πιπέρι και ρίγανη και μετά από κανένα μισάωρο που ήταν έτοιμο το άνοιξα και ανακάλυψα ότι τελικά δεν το είχα καθαρίσει καθόλου!! Ήταν όλα ακόμη μέσα, έντερα, συκώτι και κάτι άλλα που δεν ξέρω τι είναι. Όχι πως αυτό με σταμάτησε από το να το φάω, είχε πάει 6 εντωμεταξύ και ήμουν νυστική όλη μέρα, απλά μάλλον τελικά πέταξα λίγο παραπάνω από ότι θα έπρεπε, μόνο και μόνο για να είμαι σίγουρη ότι δεν έτρωγα κάτι που δεν έπρεπε. Και βγήκε πολύ νόστιμο τελικά, το περιέλουσα και με λαδολέμονο και ακόμη γλύφω τα δάκτυλα μου.

Τα άλλα 3 τα έβαλα ακαθάριστα στην κατάψυξη, το ξέρω δεν θα έπρεπε, αλλά δεν άντεχα να το ξανακάνω αυτό. Και μετά σκέφτηκα, δεν μπορεί, θα υπάρχει Online οδηγός καθαρίσματος ψαριών, και indeed, βρήκα αυτό αυτό, μακάρι να το είχα σκεφτεί νωρίτερα…

Τουλάχιστον έχω άλλα 3 να κάνω εξάσκηση, εκτός και αν μετά από αυτό το post προσφερθεί η μαμά μου να τα καθαρίσει, ε? μανούλα? μου? θα μου τα καθαρίσεις? ε? ε?

2 Σχόλια 10/09/2006

Synchronicity

Πόσο εύκολο είναι να είμαστε ευτυχισμένοι και ταυτόχρονα πόσο δύσκολο. Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω αυτά που ζητάς χωρίς να χάσω αυτά που ζητάω εγώ. Και είναι ειρωνία της τύχης που αυτό που θες εσύ τώρα είναι αυτό που ήθελα εγώ πριν από λίγο. Τι άλλαξε, ρωτάς. Και δεν ξέρω από που να αρχίσω να σου λέω. Αν το σκεφτείς, αυτό ήταν πάντα το πρόβλημα μας, μη συγχρονισμός. Δεν είναι πως δεν προσπαθήσαμε. Και εσύ και εγώ αλλάξαμε πολλά στους εαυτούς μας για να φτάσουμε μέχρι εδώ. Τόσα πολλά που τώρα βρεθήκαμε πάλι σε αντίθετες όχθες, εσύ στην δικιά μου και εγώ στην δικιά σου.

Δεν ξέρω που θα πάει αυτό, αν θα ανταμώσουμε κάποια στιγμή στην μέση του ποταμού, πάνω σε μια ξύλινη γέφυρα να χαζεύουμε την πορεία του νερού ή αν θα μας παρασύρουν τα κύματα και βρεθούμε τελικά πιο μακρυά από εκεί που ξεκινήσαμε. Αυτό που ξέρω είναι πως για πολύ καιρό τώρα ήσουν το μόνο σίγουρο πράγμα στην ζωή μου και με πονάει να σε βλέπω έτσι στεναχωρημένο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου αλλοιώνονται από την θλίψη και το άλλοτε χαμογελαστό μουτράκι σου είναι σκοτεινό και ταλαιπωρημένο.

Ξέρω δεν σου φτάνουν αυτά που σου δίνω τώρα. Λες ότι έχασες άλλη μια ευκαιρία στη ζωή σου. Εγώ βλέπω ότι έχεις πολλές άλλες. Αφοσιώσου σε αυτά που έχεις και άσε τα άλλα για όταν έρθει η ώρα τους. Είναι όλα θέμα στιγμής. Να είσαι στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή. Φτάσε λοιπόν στο σημείο και περίμενε την στιγμή, δεν θα αργήσει, one way or another…

2 Σχόλια 4/09/2006

Γάμος αλά ελληνικά

Χθες παντρεύτηκε ο ξάδερφος μου, ο Κωστάκης (το υποκοριστικό του έχει μείνει και ας είναι ήδη 31 χρονών άντρας). “Σας έβαλε τα γυαλιά ο μικρός” είπε η μαμά μου σε εμάς τα μεγαλύτερα ξαδέρφια που παραμένουμε πιστά στην ησυχία της μοναξιάς μας. Άσχετα αν ο μικρός έχει σχέση εδώ και 10 χρόνια ενώ εμείς οι μεγάλοι έχουμε φτάσει με το ζόρι σε δίχρονη σχέση πριν το βάλουμε στα πόδια.

Τους γάμους των συγγενών γενικά τους αποφεύγω, σκέφτομαι πως αν δεν είμασταν του ίδιου σογιού δεν θα μας καλούσαν γιατί τελικά δεν μας ξέρουν. Θυμήθηκα όμως μια παλιά φωτογραφία με εμένα, τον αδερφό μου και τον Κωστάκη μετά από κάποια παρέλαση, με μπλε πουλοβεράκια και γκρι παντελονάκια (εγώ φόραγα φουστίτσα). Ήμασταν στο καφενείο της γειτονιάς, οι γονείς μας έπιναν ουζάκι και εμείς πορτοκαλάδα με ανθρακικό και μαζεύαμε τα καπάκια από κάτω. Αποφάσισα λοιπόν ότι οι συγγενικές εκδηλώσεις μπορούν να είναι διασκεδαστικές και ενδιαφέρουσες, ειδικά τώρα που μπορώ να τις ζήσω με τα μάτια του μεγάλου.

Πήγα στο γάμο λοιπόν και ευχαριστήθηκα να βλέπω γύρω μου συγγενείς και να ακούω τις ιστορίες τους - και τα κουτσομπολιά τους εννοείται. Ο μπαμπάς μου γέλαγε με τον γαμπρό του, η μαμά μου τα έλεγε με την ξαδέρφη της, η οποία αν και με άσχημη υγεία ήταν κουκλάρα, το νιόπαντρο ζευγάρι χόρευε μέσα στο μέλι και η μικρή μου ξαδέρφη (αληθινά μικρή στα 18) μου έλεγε για τα γκομενάκια της. Και άλλοι πολλοί που τριγύρναγαν και περνάγαν να πουν την καλησπέρα τους. It was fun.

Άντε και στα δικά σας!

11 Σχόλια 27/08/2006

Το φιδάκι

Τώρα αυτή η συσκευασία για το αντικουνουπικό φιδάκι είναι βολική? Έσπασα τουλάχιστον 3 προσπαθωντας να τα ξεμπερδέψω (έρχονται 2 μαζί στο σακουλάκι και πρέπει να τα ξεχωρίσεις). Είναι τόσο δύσκολο ή είμαι ηλίθια και πρέπει επιτέλους να RTFM?

Back στην δουλειά τα πρωινά, αλλά τα απογεύματα κάνω ακόμη διακοπές στο μπαλκόνι μου. Ευτυχώς, είναι ακόμη καλοκαίρι…

6 Σχόλια 23/08/2006

Κατ’οίκον διακοπές

Τις τελευταίες μέρες απολαμβάνω τις διακοπές μου στο σπίτι. Καθάρισα το μπαλκόνι μου και έβγαλα καρεκλίτσες και κεράκια έξω και κάθε βράδυ βλέπω μια ταινία εκεί. Τα λιγοστά αυτοκίνητα και οι περαστικοί δεν με ενοχλούν πια γιατί έβαλα μια ψηλή καλαμιά γύρω γύρω και επιτέλους έχω privacy (ζω στο ισόγειο και αυτό το συναίσθημα είναι καινούργιο - μοιραστείτε την χαρά μου!). Εντωμεταξύ, το επίπεδο σκόνης στο σπίτι έφτασε το επίπεδο σκόνης της βεράντας και έτσι κυκλοφορώ παντού ξυπόλητη χωρίς προβληματισμούς.

Επίσης, έβαψα ένα τοίχο του σαλονιού κατακόκκινο και άλλαξε όλη τη διαθέση σε αυτό το χειμωνιάτικο δωμάτιο. Ελπίζω το κόκκινο να με κρατάει δημιουργικά απασχολημένη το χειμώνα. Σειρά έχει το υπνοδωμάτιο την άλλη εβδομάδα με το αμφιλεγόμενο χρώμα της μαστίχας, we shall see, το πολύ πολύ να κοιμάμαι στο σαλόνι από εδώ και πέρα!

Έκοψα και την τηλεόραση, εκτός από το dvd που βλέπω το βράδυ, δεν την ανοίγω άλλες ώρες, ούτε ειδήσεις, ούτε διαφημίσεις, ούτε τίποτα, ησυχία και λίγο μουσικούλα (πάλι από cds, δεν θέλω να ακούω την άποψη κανενός).

Μου αρέσουν αυτές οι διακοπές, απολαμβάνω το σπίτι μου το οποίο μου λείπει όλο το χειμώνα με τις ώρες που δουλεύω. Απολαμβάνω την ησυχία, την ζέστη, την σκόνη, το πότισμα, το διάβασμα αλλά και την τεμπελιά και το άραγμα στο μπαλκόνι.

how nice…

Πρόσθεσε σχόλιο 11/08/2006

Hari Om, I am back

Φέτος συνδύασα τις διακοπές μου με ένα γιόγκικο σεμινάριο που γινόταν στην Αλόννησο με θέμα την Συνειδητή Ζωή. Η επίγνωση είναι η κεντρική ιδέα της γιόγκα, να αναγνωρίζεις την στάση σου, τις σκέψεις σου, τα αισθήματα σου και τις πράξεις σου κάθε στιγμή της ημέρας. Ακούγεται πιο εύκολο από ότι είναι, θέλει προσπάθεια και πρακτική μα το αποτέλεσμα είναι μια πιο γεμάτη και ειλικρινής ζωή, όπου αισθάνεσαι πιο σίγουρος και ανοιχτός.

Οι μέρες του σεμιναρίου πέρναγαν με μαθήματα γιόγκα, διαλέξεις, πρακτικές ασκήσεις επίγνωσης αλλά και με μπάνια, διασκέδαση, εκδρομές και πολύ τραγούδι. Γύρω στα 40 άτομα είχαμε μαζευτεί από όλες τις γωνιές τη Ελλάδας (είχαμε και ένα ζευγάρι από Αγγλία) και έτσι είχα την δυνατότητα να συναναστραφώ με πολύ διαφορετικούς ανθρώπους και να περάσω χαρούμενες ηλιόλουστες στιγμές με μέχρι πρότινως αγνώστους.

Highlights της εβδομάδας που πέρασε ήταν το μεσημεριανό φαγητό στο καραβάκι, όπου 40 άτομα απολαύσαμε τις γεύσεις σε απόλυτη ησυχία, η προετοιμασία του θεατρικού που αναλάβαμε, σκηνοθετήσαμε και παίξαμε το τελευταίο βράδυ, η μουσική και τα τραγούδια που μας περιέβαλαν κάθε μέρα χάρη στον Prem και τον Ananda, το μάθημα πάνω στα βράχια και το γλέντι στην ταβέρνα μετά, η πολύ ανοιχτή και ειλικρινής συζήτηση στο πλοίο της επιστροφής με την καλή μου φίλη, all in all ήταν μια απίθανη εβδομάδα και ελπίζω να διατηρήσω αυτό το αίσθημα της δύναμης και της ενέργειας που με γέμισε.

Και του χρόνου

2 Σχόλια 9/08/2006