Γάμος αλά ελληνικά
Χθες παντρεύτηκε ο ξάδερφος μου, ο Κωστάκης (το υποκοριστικό του έχει μείνει και ας είναι ήδη 31 χρονών άντρας). “Σας έβαλε τα γυαλιά ο μικρός” είπε η μαμά μου σε εμάς τα μεγαλύτερα ξαδέρφια που παραμένουμε πιστά στην ησυχία της μοναξιάς μας. Άσχετα αν ο μικρός έχει σχέση εδώ και 10 χρόνια ενώ εμείς οι μεγάλοι έχουμε φτάσει με το ζόρι σε δίχρονη σχέση πριν το βάλουμε στα πόδια.
Τους γάμους των συγγενών γενικά τους αποφεύγω, σκέφτομαι πως αν δεν είμασταν του ίδιου σογιού δεν θα μας καλούσαν γιατί τελικά δεν μας ξέρουν. Θυμήθηκα όμως μια παλιά φωτογραφία με εμένα, τον αδερφό μου και τον Κωστάκη μετά από κάποια παρέλαση, με μπλε πουλοβεράκια και γκρι παντελονάκια (εγώ φόραγα φουστίτσα). Ήμασταν στο καφενείο της γειτονιάς, οι γονείς μας έπιναν ουζάκι και εμείς πορτοκαλάδα με ανθρακικό και μαζεύαμε τα καπάκια από κάτω. Αποφάσισα λοιπόν ότι οι συγγενικές εκδηλώσεις μπορούν να είναι διασκεδαστικές και ενδιαφέρουσες, ειδικά τώρα που μπορώ να τις ζήσω με τα μάτια του μεγάλου.
Πήγα στο γάμο λοιπόν και ευχαριστήθηκα να βλέπω γύρω μου συγγενείς και να ακούω τις ιστορίες τους - και τα κουτσομπολιά τους εννοείται. Ο μπαμπάς μου γέλαγε με τον γαμπρό του, η μαμά μου τα έλεγε με την ξαδέρφη της, η οποία αν και με άσχημη υγεία ήταν κουκλάρα, το νιόπαντρο ζευγάρι χόρευε μέσα στο μέλι και η μικρή μου ξαδέρφη (αληθινά μικρή στα 18) μου έλεγε για τα γκομενάκια της. Και άλλοι πολλοί που τριγύρναγαν και περνάγαν να πουν την καλησπέρα τους. It was fun.
Άντε και στα δικά σας!
11 Σχόλια 27/08/2006