smallyellowfish

Ο Dan Millman στην Ελλάδα

Για όσους δεν τον ξέρουν, ο Dan Millman ξεκίνησε την συγγραφική του καριέρα με το “The Way of the Peaceful Warrior” ή αλλιώς “Ο Δρόμος του Ειρηνικού Πολεμιστή”. Διάβασα αυτό το βιβλίο πριν αρκετά χρόνια (νομίζω πριν το 2000), μια περίοδο που ψαχνόμουν και ανακάλυπτα εναλλακτικές στάσεις ζωής. Το συγκεκριμένο βιβλίο μου είχε κάνει εντύπωση και τελικά κατέληξα να διαβάσω τα περισσότερα βιβλία του Millman και να τον κατατάξω στους αγαπημένους μου συγγραφείς.

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα τον γνώριζα ή ότι θα είχα κάποια επαφή μαζί του, και έτσι κατενθουσιάστηκα όταν διάβασα πριν από λίγο καιρό ότι θα ήταν στην Ελλάδα στις 29 Σεπτεμβρίου 2007 για ένα ολοήμερο σεμινάριο στα Village Cinemas στο Mall. Πέρασα λοιπόν από το Mall για να ρωτήσω περισσότερες πληροφορίες (αλλά και για να κάνω βόλτα στα μαγαζιά - αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Anyways, το σεμινάριο διοργανώνει η Prothesis Events, αλλά θεωρώ υπερβολικό το κόστος συμμετοχής το οποίο ανέρχεται στα 300 ευρώ + ΦΠΑ!

Υποτίθεται ότι είναι ένα σεμινάριο που έρχεται να εμψυχώσει τους συμμετέχοντες και να τους βοηθήσει στο να ζουν καλύτερα, αλλά μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι που πραγματικά χρειάζονται ένα τέτοιο σεμινάριο, δεν μπορούν να διαθέσουν τόσα λεφτά για μία μέρα. Χωρίς να το πολυσκεφτώ έστειλα ένα email στον Dan ακολουθώντας τον σύνδεσμο από το site του και με πολύ χαρά έλαβα την επόμενη μέρα την απαντησή του. Αυτό που με χαροποίησε κυρίως είναι ότι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου και πήρε τον χρόνο να μου μιλήσει. Ανέφερε ότι θα προωθούσε το mail μου στους διοργανωτές μήπως μπορούσαν να δώσουν κάποια δωρεάν εισιτήρια σε μερικούς τυχερούς, αλλά αυτό έγινε πριν από 2 εβδομάδες και δεν το βλέπω οι διοργανωτές να πολυασχοληθούν. 

Θα ήθελα πολύ να πάω να σας πω την αλήθεια, και ελπίζω ακόμη ότι οι διοργανωτές κάτι θα κάνουν για μένα … ε? καταπληκτικοί διοργανωτές? τι λέτε? … ε?

UPDATE: Απ’ότι φαίνεται ενήργησε ο δαίμων του spam και δεν έλαβα ποτέ το πρώτο email που μου έστειλαν οι διοργανωτές, πήρα όμως το δεύτερο και θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη αν τους εξέθεσα εδώ, δεν ήταν η πρόθεσή μου.

12 Σχόλια 20/09/2007

Η Melina Mack Giavis δεν μπορεί να γυρίσει σπίτι της…

Η τετράχρονη Μελίνα ήρθε με την μητέρα της Emily Mack στην Ελλάδα για να επισκεφτεί τον πατέρα της Σωτήρη. Η σχέση της Emily και του Σωτήρη είχε διαλύσει λίγο πριν την γέννηση της μικρής, παρ’όλα αυτά η Εmily ήθελε η κόρη της να γνωρίσει τον πατέρα της αλλά και να περνάει καιρό μαζί του.

Δυστυχώς, ο Σωτήρης έκρινε καλό να κρατήσει με την βία την Μελίνα κοντά του, κρύβωντας την από την μητέρα της. Αυτό έγινε στις 29 Ιουνίου 2007 και ακόμη η Emily δεν έχει καταφέρει να πάρει την Μελίνα κοντά της, παρόλο που έχει την πλήρη κηδεμονία.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία όπως την αφηγείτε η Emily. Εάν γνωρίζετε κάποιον που μπορεί να βοηθήσει ή που να έχει περάσει παρόμοιες καταστάσεις παρακαλώ αφήστε ένα μήνυμα. Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τα ψυχολογικά τραύματα που βιώνει αυτό το μικρό κοριτσάκι εκεί έξω…

Πρόσθεσε σχόλιο 12/09/2007

Πλέξιμο στην Αθήνα

Το γκρουπ επανασυντάσετε μετά τις καλοκαιρινές διακοπές οργανώνοντας ένα knitting meeting την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου στα Starbucks στην Μητρόπολη (Πλάκα) και ώρα 6. Εάν ενδιαφέρεστε να έρθετε για να μάθετε ή να γνωρίσετε κόσμο, πείτε μου να το μεταφέρω στην Μάριον (τη μέγα διοργανώτρια!).

55 Σχόλια 7/09/2007

Μιάμιση μέρα με τον Γιάννη Κομπογιάννη

Φέτος βρέθηκα για τις διακοπές μου στην Σκύρο και ανακάλυψα ένα πανέμορφο εργαστήρι κεραμεικής δίπλα στη θάλασσα, καθώς και έναν πολύ ενδιαφέρων καλλιτέχνη. Ο Γιάννης Κομπογιάννης εγκατέλειψε πριν από πέντε χρόνια την Αθήνα για να εγκατασταθεί στην γεννέτηρά του Σκύρο. Έστεισε το εργαστήρι του στην Κυρά-Παναγιά, λίγο πριν την Ατσίτσα, και φιλοξενεί εκεί κάθε καλοκαίρι καλλιτέχνες, στήνοντας υπέροχες εκθέσεις στον κήπο του.

Διοργανώνει επίσης σεμινάρια κεραμεικής και ζωγραφικής τόσο για μικρούς όσο και για μεγάλους. Κάπως έτσι βρέθηκα και εγώ για μιάμιση μέρα βουτηγμένη στον πηλό, να μαθαίνω πως γυρίζει ο τροχός και πως από λάσπη μπορείς να φτιάξεις απίστευτα πράγματα. Το καλύτερο κομμάτι όμως της όλης υπόθεσης ήταν ο ίδιος ο Γιάννης, ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του και ζει όπως θα θέλαμε πολλοί να ζούμε - ελεύθερος να δημιουργεί και να απολαμβάνει μακρυά από οκτάωρα, κίνηση και άγχος, σε έναν χώρο ανοιχτό για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει ή να παίξει.

Την μιάμιση μέρα που έκατσα εκεί, πέρασε πολύς κόσμος και ολωνών τα μάτια φώτιζαν όταν ο Γιάννης τους έκανε χώρο και τους άφηνε να καθίσουν στον τροχό και να χαϊδέψουν τον πηλό. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία που πραγματικά με γέμισε ενέργεια, του χρόνου θα ξαναπάω οπωσδήποτε και αυτή τη φορά δεν θα κάτσω μιάμιση μέρα…

1 Σχόλιο 6/09/2007