Δεν περίμενα ποτέ ότι θα τον γνώριζα ή ότι θα είχα κάποια επαφή μαζί του, και έτσι κατενθουσιάστηκα όταν διάβασα πριν από λίγο καιρό ότι θα ήταν στην Ελλάδα στις 29 Σεπτεμβρίου 2007 για ένα ολοήμερο σεμινάριο στα Village Cinemas στο Mall. Πέρασα λοιπόν από το Mall για να ρωτήσω περισσότερες πληροφορίες (αλλά και για να κάνω βόλτα στα μαγαζιά - αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Anyways, το σεμινάριο διοργανώνει η Prothesis Events, αλλά θεωρώ υπερβολικό το κόστος συμμετοχής το οποίο ανέρχεται στα 300 ευρώ + ΦΠΑ!

Υποτίθεται ότι είναι ένα σεμινάριο που έρχεται να εμψυχώσει τους συμμετέχοντες και να τους βοηθήσει στο να ζουν καλύτερα, αλλά μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι που πραγματικά χρειάζονται ένα τέτοιο σεμινάριο, δεν μπορούν να διαθέσουν τόσα λεφτά για μία μέρα. Χωρίς να το πολυσκεφτώ έστειλα ένα email στον Dan ακολουθώντας τον σύνδεσμο από το site του και με πολύ χαρά έλαβα την επόμενη μέρα την απαντησή του. Αυτό που με χαροποίησε κυρίως είναι ότι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου και πήρε τον χρόνο να μου μιλήσει. Ανέφερε ότι θα προωθούσε το mail μου στους διοργανωτές μήπως μπορούσαν να δώσουν κάποια δωρεάν εισιτήρια σε μερικούς τυχερούς, αλλά αυτό έγινε πριν από 2 εβδομάδες και δεν το βλέπω οι διοργανωτές να πολυασχοληθούν. 

Θα ήθελα πολύ να πάω να σας πω την αλήθεια, και ελπίζω ακόμη ότι οι διοργανωτές κάτι θα κάνουν για μένα … ε? καταπληκτικοί διοργανωτές? τι λέτε? … ε?

UPDATE: Απ’ότι φαίνεται ενήργησε ο δαίμων του spam και δεν έλαβα ποτέ το πρώτο email που μου έστειλαν οι διοργανωτές, πήρα όμως το δεύτερο και θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη αν τους εξέθεσα εδώ, δεν ήταν η πρόθεσή μου.

Δυστυχώς, ο Σωτήρης έκρινε καλό να κρατήσει με την βία την Μελίνα κοντά του, κρύβωντας την από την μητέρα της. Αυτό έγινε στις 29 Ιουνίου 2007 και ακόμη η Emily δεν έχει καταφέρει να πάρει την Μελίνα κοντά της, παρόλο που έχει την πλήρη κηδεμονία.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία όπως την αφηγείτε η Emily. Εάν γνωρίζετε κάποιον που μπορεί να βοηθήσει ή που να έχει περάσει παρόμοιες καταστάσεις παρακαλώ αφήστε ένα μήνυμα. Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τα ψυχολογικά τραύματα που βιώνει αυτό το μικρό κοριτσάκι εκεί έξω…

Διοργανώνει επίσης σεμινάρια κεραμεικής και ζωγραφικής τόσο για μικρούς όσο και για μεγάλους. Κάπως έτσι βρέθηκα και εγώ για μιάμιση μέρα βουτηγμένη στον πηλό, να μαθαίνω πως γυρίζει ο τροχός και πως από λάσπη μπορείς να φτιάξεις απίστευτα πράγματα. Το καλύτερο κομμάτι όμως της όλης υπόθεσης ήταν ο ίδιος ο Γιάννης, ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του και ζει όπως θα θέλαμε πολλοί να ζούμε - ελεύθερος να δημιουργεί και να απολαμβάνει μακρυά από οκτάωρα, κίνηση και άγχος, σε έναν χώρο ανοιχτό για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει ή να παίξει.

Την μιάμιση μέρα που έκατσα εκεί, πέρασε πολύς κόσμος και ολωνών τα μάτια φώτιζαν όταν ο Γιάννης τους έκανε χώρο και τους άφηνε να καθίσουν στον τροχό και να χαϊδέψουν τον πηλό. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία που πραγματικά με γέμισε ενέργεια, του χρόνου θα ξαναπάω οπωσδήποτε και αυτή τη φορά δεν θα κάτσω μιάμιση μέρα…

Δείτε τι έφτιαξα λοιπόν εδώ και αν σας αρέσουν τόοοσο πολύ που θέτε να τα κάνετε δικά σας, πάτε εδώ.
Πάω να ράψω και άλλα…

Το Β’ μέρος ήταν σαφέστατα πιο δυνατό με πολύ χορό και αποκορύφωμα το Freedom, το οποίο έκλεισε την συναυλία και όπου έγινε πραγματικά ΧΑΜΟΣ (δεν χρειαζόταν να ανοίξει το στόμα του, το τραγουδάγαμε όλοι εμείς από κάτω!). Το άλλο αγαπημένο μου ήταν το Careless Whispers το οποίο το είπε στο πρώτο come back (έκανε 3) και ήταν πραγματικά απίστευτο.

All in all, περάσαμε καλά, ο Γιωργάκης τραγούδησε 2 γεμάτες ώρες (που έκανε το εισιτήριο των 50 ευρώ να αξίζει τα λεφτά του). Το μεγάλο ξενέρωμα το φάγαμε στο γυρισμό, όπου φτάσαμε στον σταθμό της Ειρήνης στις 00:57 (το τελευταίο τρένο ήταν λέει στις 00:56) και είχε παραταχθεί διμοιρία των ΜΑΤ (!) για να μας σταματήσει από το ανέβουμε στις πλατφόρμες γιατί ο σταθμός είχε κλείσει.

Και, δύο πράγματα με ενοχλούν, το πρώτο ότι η διοργανώτρια εταιρία στο site της, μας πρότεινε να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς να έχει πάρει τα μέτρα της ώστε να γυρίσουμε όλοι με αυτά - το αντίο μας το είπε ο GM στις 00:30, δίνοντας σε χιλιάδες ανθρώπους μόνο 26 λεπτά για να περπατήσουμε μέχρι τον σταθμό, η οποία απόσταση παίρνει ήδη 15 λεπτά όταν δεν έχεις και τόσο κόσμο που πρέπει να βγει από ένα στάδιο και να περάσει από το ελάχιστο άνοιγμα που είχαν αφήσει οι σουβλακο και μπλουζο πωλητές (αλήθεια, τι ήταν τούτο?). Με λίγα λόγια, είτε έβλεπες όλη τη συναυλία και έβγαινες στην Κηφισίας με τα πόδια (μας πήρε μία ώρα) είτε έχανες τα πιο ωραία τραγούδια για να προλάβεις το τελευταίο τρένο.

Και, το δεύτερο που με ενοχλεί είναι ότι ο ΗΣΑΠ γνώριζε για την συναυλία (είχαν ήδη καλέσει τα ΜΑΤ - καλά αυτό είναι άλλο απίστευτο, ότι έφεραν τα ΜΑΤ για να τα βάλουν με τους οπαδούς του GM - οι μισοί από εμάς φοράγαμε πολύ ψηλά τακούνια για τέτοιου είδους αντιπαράθεση) και αντί να βάλει 2 τρένα παραπάνω, προτίμησε να καταφύγει στην λύση των μπάτσων. Πραγματικά νομίζω σαν φορολογούμενους πιο πολύ μου στοίχισε η παρουσία των ΜΑΤ εκεί παρά τα 2 επιπλέον τρένα.

(By the way, μου ήρθε και επιχειρηματική ιδέα εκεί, πες ότι το γνώριζες αυτό και είχες φέρει 3-4 πούλμαν για να πάνε τον κόσμο στην Κηφισίας για ταξί ή λεωφορείο, δεν θα μπορύσες άνετα να χρεώσεις 5 ευρώ για αυτό? Εγώ θα τα έδινα πάντως γιατί μετά από 3 ώρες όρθια και χοροπηδώντας σιγά την δύναμη που είχα για περπάτημα, μη σου πω και 10 ευρώ έδινα - είπαμε εφηβεία και Wham, κάντε τον υπολογισμό να καταλάβετε ότι δεν αντέχω πια…)

Αυτά τα ολίγα από τον Γιώργο τον Μιχαήλ, να είναι καλά το παιδί να μας ξανάρθει γιατί μας άρεσε!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!
:-)

Εντωμεταξύ αν δεν έχετε ακούσει για το etsy.com, δείτε το τώρα! Εγώ μόλις έλαβα την πρώτη μου παραγγελία (πήρε μόνο 5 εργάσιμες να μου έρθουν αυτά τα υπέροχα υφάσματα από την California από την starlitnest.etsy.com) και είμαι κατα-ενθουσιασμένη. Περιμένω τώρα και τα βιβλία για ράψιμο που παρήγγειλα από amazon και σύντομα θα έχω να σας γράψω και για αυτή την εμπειρία.

tara for now

Συμφωνώ με την breathe ότι θα ήθελα να είχα ακούσει αν όχι ομιλίες από bloggers, αλλά τουλάχιστον ένα πεντάλεπτο από τον κάθε συμμετέχοντα, σχετικά με την ιδιότητά του (blogger, developer, designer, geek κτλ), το blog του και τις σκέψεις του. Όχι τίποτα άλλο, αλλά με ρωτάει η μαμά μου ποιοι ήταν εκεί και δεν ξέρω τι να της πω

Πήρα πολύ θετική ενέργεια από όλο το group και κυρίως από τον Matt, ο οποίος ήταν μονίμως με ένα μεγάλο χαμόγελο και πρόθυμος να μιλήσει με όλους για τα πάντα. Μας παρουσίασε και κάποια ενδιαφέροντα στατιστικά σχετικά με τα ελληνικά blogs στο wordpress.com (el.wordpress.com), τα οποία σαν νούμερο δεν είναι εντυπωσιακά (υπάρχουν γύρω στα 2.100 blogs αν θυμάμαι καλά που φιλοξενούνται στο wordpress), είναι εντυπωσιακό όμως τα pageviews (γύρω στα 2.000.000 τον Μάιο) τα οποία αναλογικά είναι από τα υψηλότερα στο wordpress.

Βρέθηκα να κουνάω το κεφάλι συμφωνόντας με όσα παρουσίαζε ο Steve και αναρωτήθηκα όταν μίλαγε για testing εάν υπάρχουν εταιρίες στην Ελλάδα που να κάνουν user testing σε μικρή κλίμακα, δηλαδή σε απλό website και όχι απαραίτητα μόνο σε μεγάλες εφαρμογές. Συμφωνώ επίσης απόλυτα με το ότι όταν πας σε μια εταιρία η οποία ασχολείται σοβαρά με την κατασκευή websites, καλό είναι να την εμπιστεύεσαι και να μην προσπαθείς να κοπιάρεις χωρίς λόγο τον ανταγωνισμό μόνο και μόνο γιατί έτσι σου είπε ο προϊστάμενός σου, ο οποίος τελικά θα δει το site μόνο μία φορά στη ζωή του και μάλιστα από εκτύπωση! Στο κάτω κάτω δεν πας στον οδοντίατρο ή στον μηχανικό να του πεις πως θα κάνει τη δουλειά του.

Τέλος, να πω την αλήθεια μου, δεν παρακολούθησα όλες τις παρουσιάσεις, λίγο η ημικρανία της πρώτης μέρας λόγω έλλειψης ύπνου και λίγο το hangover της επόμενης, με “ανάγκασαν” να οριζοντιοθώ στην πισίνα του υπέροχου Ios Palace, οπότε my apologies σε όσους παρουσίαζαν όσο εγώ κολυμπούσα.

Επεράσαμε όμορφα λοιπόν και ελπίζω να γίνει και του χρόνου κάτι παρόμοιο γιατί πραγματικά άξιζε…

φιλιά
η κόρη
:-)